گزیده‌هایی از سخنرانی‌های سال ۱۹۹۹ در اروپا، در ارمنستان و بلغارستان، ارتباط مستقیم با 'خداوند'- راه رسیدن به صلح' از استاد اعظم چینگ های (وگان)، قسمت ۱ از ۲

یک جویندهٔ صادق، 'خدا' را می‌یابد

"اگر چیزهای زیبایی داریم، باید آنها را با دیگران سهیم شویم. به همین ترتیب، 'خداوند' موهبتی معنوی به این بندهٔ ناچیز ارزانی داشته و فرمان داده تا آن را با هر مشتاق دانستن آن سهیم شوم. وقتی دربارهٔ 'خدا' و جهان هستی پرسش‌هایی در ذهنم پدید آمد، سن من بسیار بسیار کم‌ بودم. نمی‌دانستم این پرسش‌های بسیار بزرگ را از چه کسی بپرسم، مانند اینکه 'خدا' چه شکلی است؟ چگونه می‌توانم او را ببینم؟ آیا می‌توانم او را لمس کنم؟ آیا می‌توانم او را در آغوش بگیرم؟ (چون بسیار کوچک بودم و در آغوش گرفتن را دوست داشتم.) سال‌ها از نخستین پرسش‌هایی که از خودم کرده بودم گذشت و پاسخ حقیقی را نیافتم. پس همراه مادربزرگم به معبد بودایی می‌رفتم و نزد بودا دعا می‌کردم و همراه پدرم برای نیایش 'خدا' به کلیسای مسیحی می‌رفتم. به درگاه هر کسی که می‌شناختم، دعا می‌کردم. کوشیدم کتاب‌های مقدس بودایی و متون مقدس مسیحی را بخوانم، اما چیز زیادی نمی‌فهمیدم. حتی با کتاب مقدس می‌خوابیدم. هر شب کتاب مقدس را در آغوش می‌گرفتم و می‌خوابیدم. همیشه به درگاه 'خدا' دعا می‌کردم و می‌گفتم: 'خواهش می‌کنم، آیا می‌توانی خودت را به من نشان دهی؟ آیا می‌توانی خودت را به من نشان دهی، ای 'خدا'ی متعال، ای 'خدا'ی فراتر از همهٔ موانع بشری، فراتر از همهٔ اختلافات دینی، فراتر از همهٔ نفرت‌ها و نژادپرستی‌ها؟ لطفا، آیا می‌توانی خودت را به من نشان دهی؟ بیش از هر چیز دیگری می‌خواهم تو را بشناسم.' به‌نوعی احساس می‌کردم 'خدا' حضور دارد، اما نمی‌توانستم او را ببینم و مشتاق دیدنش بودم. پس راه‌های بسیاری را برای ارتباط با او آزمودم، اما موفق نشدم. تا اینکه روزی 'خداوند' مرا به این راه معنوی هدایت کرد و فرمود که این راه سریع است تا بتوانم 'خدا' را بشناسم. از آن زمان، هر روز با پدرمان آشناتر شده‌ام. 'خداوند' همچنین به من فرمان داده است تا هر جا از من دعوت می‌شود بیرون به جهان بروم و این پیام را برسانم که او شما را بسیار دوست دارد. اگر می‌خواهید او را ببینید، باید راه را به شما نشان دهم. این کار بسیار دشوار بوده و حرفه‌ای نیست که آن را مناسب زن کوچکی مانند خود بدانم. اما 'خداوند' فرموده است: 'تمام نیروی لازم را به تو می‌دهم، تو فقط به خدمت به من ادامه بده و من هر چیز دیگری را فراهم می‌کنم.' این راه برای من و هزاران، حتی صدها هزار جویندهٔ دیگر 'خدا' کارساز بوده است. پس اطمینان دارم برای همه کارساز است."

طبق قانون عشق زندگی کنید: ده فرمان

"'خداوند' با ده فرمان به ما یادآوری کرده است که طبق قانون عشق زندگی کنیم. زیرا اگر ما 'خدا' یا فرزندان 'خدا' هستیم، باید به شیوهٔ عشق زندگی کنیم که همان راه 'خدا'ست. ده فرمان، فرمان‌های 'خداوند' نیستند، زیرا او با ما سخت‌گیر نیست. او بسیار بسیار بامحبت است. هر اندازه هم گناهکار باشیم، او ما را دوست دارد. اما ده فرمان فقط ویژگی‌هایی هستند - ویژگی‌های فرزند 'خدا' یا 'خدا'یی که بر این سیاره گام می‌زند. پس اگر می‌خواهیم شکوه 'خدا' را اعلام کنیم، باید شایسته و مطابق معیارهای ده فرمان نیز باشیم. بنابراین، بی‌تردید یکدیگر را دوست می‌داریم، داشته‌هایمان را با هم سهیم می‌شویم، یکدیگر را نمی‌کشیم و مانند اینها. اینها ویژگی‌های یک 'خدا'ی زنده‌اند."

موهبت 'خدا' برای همهٔ ماست

"پرسش: 'چرا برای این موهبت، مشخصا شما برگزیده شدید؟ منظورم این است که چرا این موهبت به‌طور مشخص به شما داده شد؟' استاد پاسخ می‌دهند: 'من هم این را از او پرسیده‌ام. و خواست او انجام خواهد شد. من هیچ دخالتی ندارم. اما شما نیز اگر بخواهید، می‌توانید همین کار را انجام دهید. روزی او به شما خواهد گفت که این کار را انجام دهید. هر یک از ما می‌تواند دقیقا همین کار را انجام دهد. فقط 'خداوند' امور را به شیوه‌ای سامان می‌دهد که ما درک نمی‌کنیم. اما من و شما هیچ تفاوتی نداریم. موهبتی که من دارم، شما هم دارید. او می‌خواهد آن را به همهٔ ما بدهد. به همین دلیل به من فرمود بیایم و موهبتتان را به شما یادآوری کنم. او این موهبت را تنها به من نداده است. من اینجا هستم تا موهبت خودتان را به شما نشان دهم. اگر منظورتان این است که چرا من این پیام را برایتان آورده‌ام، به‌جای آنکه خودتان آن را دریافت کنید، پاسخ این است که من آن را می‌دانم و شما هنوز نمی‌دانید. پس می‌توانم آنچه که می‌دانم را به شما نشان دهم. بعدها وقتی دانستید، شما هم می‌توانید به دیگران نشان دهید. هر روز 'خدا' را بیشتر خواهیم شناخت تا دوباره با او آشنا شویم. روزی او احتمالا به شما خواهد فرمود: 'اکنون برو و به دیگران بگو، تو می‌توانی این دانش را با آنان سهیم شوی.' آن هنگام دیگر نه 'تو'یی هست و نه 'من'ی، بلکه فقط 'خدا'ست که از طریق وجودتان عمل می‌کند'."

'خدا' فراتر از مکافات است

"پرسش: 'عدالت «خداوند» چه زمانی برقرار خواهد شد؟' استاد پاسخ می‌دهند: 'من فقط می‌دانم فیض 'خدا' چه زمانی فرا می‌رسد. من 'خدا'ی خشم را نمی‌شناسم. فقط آمده‌ام به شما بگویم که 'خداوند' بخشنده و بامحبت است و همه را می‌بخشد. اگر می‌خواهید این 'خدا' را بشناسید، می‌توانم او را به شما نشان دهم. آنچه درباره‌اش می‌پرسید، مکافات است، این به جهان مادی تعلق دارد. هر کاری انجام دهیم، اثری پدید می‌آورد. این روند خودکار است. این خواست یا عمل 'خداوند' نیست، فقط نتیجهٔ یک عمل است. پس پیش از هر کاری، باید پیامدش را در نظر بگیریم. اگر عمل مان به‌اندازهٔ کافی خوب نیست، 'خداوند' را برای نتایج ناخوشایند سرزنش نکنیم. پیامد هر عملی بسیار ساده است. اگر بوتهٔ گل سرخی بکارید، گل سرخ می‌شکفد، نه چیز دیگری. اما 'خداوند' فراتر از همهٔ اینهاست. 'خداوند' سراسر عشق و بخشایش است. 'خداوند' همیشه با ماست، او می‌خواهد از ما محافظت کند و هر خوشبختی دلخواهمان را به ما بدهد. فقط باید با او ارتباط برقرار کنیم تا آن را دریافت کنیم.'

پرسش: 'آیا درست است که 'خداوند' در سال ۲۰۰۱ نزد ما خواهد آمد؟' استاد پاسخ می‌دهند: 'اگر اجازه دهید او را به شما نشان دهم، ظرف دو ثانیه خواهد آمد.'

پرسش: 'آیا 'خدا' را در خواب‌هایتان می‌بینید؟' استاد پاسخ می‌دهند: 'نه، نه در خواب - هر زمان می‌توان او را دید. پس از برقراری دوبارهٔ ارتباط با 'خدا'، هر زمان می‌توانید او را ببینید. نیازی نیست در خواب باشید. وقتی بیدارید، درمی‌یابید که می‌توانید او را ببینید. اگر خواب باشید، متوجه نمی‌شوید'."