پیش‌گویی قسمت ۴۲۵ – عشق واقعی را با منجی بیدار کنید تا بلایا از بین بروند

با گذشت زمان، پیشگویی‌های او یکی پس از دیگری تحقق یافته‌اند و به همین دلیل، لقب "نوستراداموس اندونزی در سدهٔ ۱۲" را گرفته است.

اگر از یک شهروند اندونزیایی بپرسید محبوب‌ترین پادشاه تاریخشان کیست، احتمالاً نام اعلیحضرت پادشاه جایابایا را خواهید شنید. این پادشاهِ سدهٔ ۱۲ که بر قلمرو پادشاهی 'کدیری' در جاوهٔ شرقی فرمانروایی می‌کرد، به خرد و شفقت و نیز پیشگویی‌هایش شناخته می‌شود. او در دوران فرمانروایی‌اش، صلح، شکوفایی و رشد فرهنگی بی‌سابقه‌ای برای جاوه به ارمغان آورد. این پادشاه خردمند در سالخوردگی از تخت سلطنت کناره گرفت و در روستای 'منانگ' زندگی آرامی را با ممارست در پیش گرفت. برخی باور دارند که او سرانجام بدون تجربهٔ مرگ فیزیکی به بهشت عروج کرد و این رویداد باور آنها مبنی بر اینکه او تجسم خدای هندو، ویشنو، بوده است را تأیید می‌کند. امروزه روستای 'منانگ' همچنان زیارتگاهی مقدس است و هر ساله در آغاز سال نو، راهپیمایی آیینی برای گرامیداشت میراث او برگزار می‌شود.

بسیار خب، به سراغ خبر بعدی برویم: بزرگداشت آغاز سال نو در روز اول محرم. شماری از ساکنان 'کدیری' مراسمی سنتی به شیوهٔ جاوه‌ای برگزار کردند. این مراسم برای حفظ سنت و گرامیداشت مبارزات جد آنها، 'شری آدی جایابایا'، برگزار می‌شود.

این مراسم سنتی جاوه‌ای در روستای 'منانگ'، بخش 'پاگو' در شهرستان 'کدیری' برگزار شد. شرکت‌کنندگان با پوشیدن لباس‌های سنتی، در یک راهپیمایی آیینی از دفتر اداری روستای 'منانگ' تا محوطهٔ تاریخی 'شری آجی جایابایا' که ۵۰۰ متر با آن فاصله دارد، شرکت کردند. این راهپیمایی هر ساله برای بزرگداشت آغاز این راهپیمایی هر سال برای بزرگداشت آغاز سال نو در روز اول محرم برگزار می‌شود. این آیین سنتی جاوه‌ای، افزون بر حفظ سنت، برای گرامیداشت تلاشهای جد آنها، پادشاه شری آجی جایابایا، برگزار می‌شود. در عصر مدرن نیز همچنان ارزش آموزشی این تاریخ به نسل‌ها منتقل می‌شود تا جوانان و عموم مردم، آثار به‌جامانده از 'پرابو جایابایا' را فراموش نکنند. اسناد تاریخی نشان می‌دهند که 'شری آجی جایابایا' موفق شد پادشاهی‌های 'پانجالو' و 'جانگالا' را دوباره در قالب پادشاهی واحد 'کدیری' متحد کند. این سنت همچنین جاذبه‌ای چشمگیر برای گردشگری فرهنگی است و هر ساله بازدیدکنندگانی را از مناطق گوناگون جذب می‌کند. مراسم اول 'سورو' برای گرامیداشت سال نوی جاوه‌ای و هم‌زمان برای یادبود و تجلیل از خدمات 'پرابو شری جایابایا' برگزار می‌شود که به پیشگویی‌هایش، به نام "جانگکا جایابایا"، شهرت دارد.

این مراسم به چه ترتیبی پیش می‌رود؟ خب، از میدان روستای 'منانگ' آغاز می‌شود، به محل رستگاری 'پرابو شری آجی جایابایا' می‌رود و سپس به 'سندانگ تیرتا کاماندانو' می‌رسد.

امید دارید با برگزاری این آیین چه نتیجه‌ای حاصل شود؟ امیدواریم با برگزاری این مراسم آیینی اول 'سورو'، همگی از برکات 'خداوند' آفریدگار بهره‌مند شویم.

در طول مراسم سنتی جاوه‌ای، دعای جمعی و آیین گل‌افشانی نیز در این محوطهٔ تاریخی برگزار می‌شود. این، نمادی از سپاسگزاری از 'خدا'ی قادر مطلق برای برکات و ایمنی‌ای است که عطا نموده.

اعلیحضرت پادشاه جایابایا به روشن‌بینی و به مجموعهٔ پیشگویی‌های اش شهرت دارد که دگرگونی‌های بزرگ سیاسی و اجتماعی مجمع‌الجزایر اندونزی و سراسر جهان را پیش‌بینی می‌کنند. مکاشفات او ابتدا از طریق سنت‌های شفاهی حفظ شدند و سپس در آثاری مانند "سرات موسارار"، "سرات پرانیتیواکیا" و "پرلامبانگ جایابایا" ثبت شدند. با گذشت زمان، پیشگویی‌های او یکی پس از دیگری تحقق یافته‌اند و به همین دلیل، لقب "نوستراداموس اندونزی در سدهٔ ۱۲" را گرفته است.

یکی از پیشگویی‌های بسیار مشهور او چنین بود: "سده‌های بسیاری خواهد گذشت و فاتحانی سفیدپوست به جاوه خواهند آمد. آنها کشور را اشغال خواهند کرد. به مردمان بومی ستم خواهند کرد. سپس دوران فرمانروایی 'چهار پادشاه سفیدپوست' فرا خواهد رسید. حکومت آنها نیز به پایان خواهد رسید. مردانی کوتاه‌قامت و زردپوست از شمال جای آنها را خواهند گرفت. اما قدرتشان تنها به‌اندازهٔ عمر ذرت دوام خواهد داشت. و پس از آن، اندونزی مستقل خواهد شد."

"دوران چهار پادشاه" به ۴۰۰ سال اشغال اندونزی اشاره دارد، زمانی که هلندی‌ها، فرانسوی‌ها، پرتغالی‌ها و بریتانیایی‌ها به نوبت بر اندونزی سلطه داشتند. در سال ۱۹۴۱، ژاپن جای آنها را گرفت. سپس در سال ۱۹۴۵، آمریکا جای ژاپن را گرفت. 'جایابایا' پیشگویی کرد که پس از آن، اندونزی شاهد شکوفایی خواهد بود. اما هشدار داد که این دوران کوتاه خواهد بود، زیرا پس از آن تاریک‌ترین دوران جهان فرا خواهد رسید.

این پادشاه محترم به چندین نشانه اشاره کرد که از فرارسیدن تاریک‌ترین دوران برای بشریت خبر می‌دادند و آن را "جامان اِدان" یا "عصر جنون" نامید.

او اختراعات فناورانه‌ای بسیار فراتر از زمان خود را پیش‌بینی کرد و از "گاری بدون اسب" سخن گفت که بسیاری معتقدند منظور از آن خودرو است. "روزی یک گاری بدون اسب خواهد بود."

همچنین "گردنبندی آهنین" را توصیف کرد که جزیرهٔ جاوه را در بر می‌گیرد و به نظر می‌رسد به قطارها و خطوط راه‌آهن پیرامون جاوه اشاره دارد. "جزیره جاوه توسط یک گردنبند آهنی احاطه خواهد شد."

او "قایقی در حال پرواز در آسمان" دید که بسیار به هواپیماهای امروزی شباهت دارد. "قایقی درحال پرواز در آسمان خواهد بود."

او فعالیت‌های اقتصادی در "بازاری بدون جمعیت" را پیش‌بینی کرد که با استفاده از اینترنت امکان‌پذیر شده است. در واقع، خرید اینترنتی چنان رواج یافته است که بسیاری از فروشگاه‌ها و مغازه‌ها، مراکز فروش حضوری خود را که زمانی پر از جمعیت بودند، تعطیل می‌کنند. "بازارهایی خالی از مردم خواهد بود."

این پیشگو همچنین بلایای طبیعی و شرایط وخیم آب‌وهوایی را پیش‌بینی کرد که گریبان‌گیر اندونزی می‌شوند و اکنون در تمام دنیا نیز رخ می‌دهند.

او هشدار داد که جریان رودها متوقف خواهد شد. "رودخانه ها جریان خود را از دست خواهند داد."

در سراسر جهان، رودها در حال خشک‌شدن هستند. آنچه زمانی هشداری برای آینده‌ای دور بود، اکنون به بحرانی بزرگ تبدیل شده است. سطح آبِ ثبت‌شده در بیش از نیمی از حوضه‌های رودخانه‌ای زمین به‌طور غیرعادی پایین بوده است. از قارهٔ آمریکا تا آسیا و از اروپا تا آفریقا و استرالیا، رودهای نام‌آشنا پیش چشم ما کم‌آب‌تر می‌شوند.

رودهایی مانند کلرادو و ریو گرانده به نمادهای کم‌آبی تبدیل شده‌اند. زیرا اکنون آب هیچ‌یک از این دو رود به دریا نمی‌رسد. حتی سطح آب می‌سی‌سی‌پی که زمانی جریانش توقف‌ناپذیر بود، به پایین‌ترین حد ثبت‌شده رسید، کشتی‌ها به گِل نشستند و صادرات متوقف شد. در آمریکای جنوبی، آمازون دچار شدیدترین خشکسالی ثبت‌شدهٔ خود شد. در همین حال، کم‌آبی 'پارانا ریور' نزدیک بود تجارت منطقه‌ای را متوقف کند. از برزیل تا آرژانتین، کمبود بارندگی و جنگل‌زدایی، چهرهٔ تمام این مناطق را دگرگون می‌کنند.

و در سراسر اروپا، سطح آب رودهای 'راین'، 'پو' و 'دانوب' در سال ۲۰۲۲ به پایین‌ترین حد تاریخی رسید و بسترهای خشک رودها و حتی 'سنگ‌های گرسنگی' آنها با قدمت چندصدساله را نمایان کرد. رودهای اروپا که زمانی نماد وفور نعمت بودند، اکنون به نشانه‌های هشداردهندهٔ آسیب‌پذیری تبدیل شده‌اند. در آسیا، رودهای گنگ، یانگ‌تسه و مکونگ نیز حکایت مشابهی دارند: باران‌های موسمی ضعیف‌تر، ذوب‌ یخچال‌های طبیعی و افزایش تقاضا. آفریقا نیز با همین چالش روبه‌روست، اما پیامدهای آن حتی جدی‌تر هستند. نیل، نیجر و زامبزی همگی تحت فشارند و در این مناطق، هر قطره آب می‌تواند مرز میان صلح و درگیری باشد.

و غیره...

پیامدهای بلندمدت کمبود آب برای جهان ما و نسل‌های آینده، موجب نگرانی عمیق استاد اعظم چینگ های (وگان) محبوبمان بوده است.

اگر همچنان این انتشارات گازهای گلخانه ای ادامه یابند، بر اساس محاسبات، تقریباً در کل جهان، به جز در قطب شمال، خشکسالی میشود. و بعد – از ۲۰۹۰ تا ۲۰۹۹، حتی در قطب شمال نیز، می بینم که در کل یک منطقه نوعی خشکسالی آغاز میشود. و تقریبا کل جهان سرخ می شود. نمیدانم نتیجه های ما آب کافی برای خودشان داشته باشند، دیگر چه برسد به اینکه به افراد-حیوان آب داد. اگر انتشار گازهای گلخانه ای به خاطر محصولات حیوانی را متوقف نکنیم و اگر استفاده زیاد از آب شیرین برای صنعت افراد-حیوان را متوقف نکنیم - آنوقت نتیجه های ما احتمالاً از تشنگی می میرند. این وحشتناک است.

اعلیحضرت پادشاه جایابایا، افزون بر بلایای طبیعی، زوال اخلاقی جامعهٔ بشری را نیز در مکاشفه خود دید.

"مردم از قانون 'خدا' سرپیچی می کنند.

... مردم پول را در اولویت قرار میدهند. آنها انسانیت خویش را فراموش میکنند.

... فرزندان پدران خود را می خورند. برادران، برادران خود را می خورند..." ... انسانها، انسانها را میخورند."

به‌راستی، میل به پول و منفعت مادی، چشم بسیاری را بر حقیقت بسته و خانواده‌ها را از هم پاشیده است، تا جایی که برخی حتی اختلافات خود را به دادگاه می‌کشانند. گزارش‌هایی از کسانی می‌بینیم که بر اثر بیماری، بیکاری یا دیگر ناملایمات، توان پرداخت اقساط وام مسکن یا سایر بدهی‌هایشان را ندارند و خانهٔ خود را از دست می‌دهند. این نظامی است که به قدرتمندان پاداش می‌دهد و ضعیفان را مجازات می‌کند. با آنکه در جهان برای همه غذای کافی وجود دارد، سهیم‌نکردن دیگران در داشته‌ها و بی‌توجهی به آنها باعث شده است بسیاری از گرسنگی جان ببازند.

"بسیاری در کنار غذا از گرسنگی می میرند. افراد بسیاری ثروتمند هستند اما زندگی شان فلاکت بار است." همان‌طور که اعلیحضرت پادشاه جایابایا پیشگویی کرد، بسیاری از مردم با وجود ثروتمند بودن، از بیماری‌های روانی و اعتیاد به مواد گوناگون رنج می‌برند. زندگی آنها آکنده از رنج است.

استاد اعظم چینگ های محبوبمان (وگان)، علت اصلی بلایا و رنج‌های این "عصر جنون" را که پادشاه جایابایا پیشگویی کرده بود، خاطرنشان فرموده‌اند.

اکنون هر روز بلایایی داریم. هر روز، اگر هر کانالی را نگاه کنید، کانال‌های تلویزیونی یا حتی کانال‌های اینترنتی همیشه چند فاجعه می‌بینید - فاجعه‌های بی‌سابقه در همه‌جا. انسان‌ها می‌میرند، اموال نابود می‌شوند، زمینها یا محصولات‌ کشاورزی از بین میروند. مردم روز به روز ناامیدتر می‌شوند. روز به روز افراد بیشتری از مردم، دیگر حتی نمی‌دانند "غذا سیر می‌کند" یعنی چه. امروز غذا بخورند، فردا معلوم نیست غذایی داشته باشند یا نه. صبح غذا می‌خورند. نمی‌دانند عصر چیزی گیرشان می‌آید یا نه.

همهٔ این‌ها به این خاطر است که ما جوهره ِبقاء را نابود می‌کنیم. جوهره 'عشق' که بنیانِ کل حیات در کائنات است. یعنی: با همه همان‌گونه رفتار کنیم که دوست داریم با ما رفتار کنند.

رویدادهای اندوه‌باری که اعلیحضرت پادشاه جایابایا پیشگویی کرده است، نه‌تنها نشانه‌های عصر جنون، بلکه نشانه‌های نزدیک‌شدن عصری نو نیز هستند.

"اینها نشانه هایی هستند که دوران جایابایا در حال آمدن است."

واژهٔ "جایا" یعنی شکوه و "بایا" یعنی خطر است. بنابراین، دوران 'جایابایا' یعنی عصر طلایی پس از عصر تاریکی است. اعلیحضرت پادشاه جایابایا پیش‌بینی کرد که وجودی الهی خواهد آمد تا به زمین در گذار به مرحلهٔ بعد یاری رساند. او این وجود را 'راتو آدیل' نامید که یعنی 'ملکهٔ عدالت' است. در قسمت بعد به بررسی این موضوع ادامه خواهیم داد.

"در سال چاندراسنگکالا که 'یک کشیش دیده میشود که وارد دنیا میشود'، مردم جاوه بدنبال 'مذهب عشق' و معرفت هستند و از آن پیروی میکنند و این توسط تجلی تبرک دهندهِ 'خداوند'، منجی، ملکه عدالت، هدیه داده میشود."