รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
วันนี้ นับเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่จะนำเสนอ "ตอนที่ 2: ความรักต่อทุกชีวิต" จากหนังสือ "ความรักแห่งศตวรรษ” โดยท่านอนุตราจารย์ชิงไห่ บทกวีบทแรก "คำพูดของลูกหมู" สื่อถึงความกตัญญูของลูกหมู และแม่ของเขา ที่มีต่อผู้ดูแลที่เป็นมนุษย์ และต่อมาก็แสดงถึงความเจ็บปวด และความทุกข์ทรมาน เมื่อรู้ว่าลูกหมูนั้น กำลังจะถูกฆ่าเพื่อนำเนื้อ ไปบริโภคโดยมนุษย์ บทกวีที่สอง "ลองนึกดูว่าเป็นคุณ!" บรรยายถึงสภาวะอันน่าสยดสยอง ที่ชาวสัตว์ต้องเผชิญ ในอุตสาหกรรมเนื้อชาวสัตว์ตอนที่ 2 ความรักต่อทุกชีวิตคำพูดของลูกหมู (เล่ยลอนกอน)"วันที่ฉันได้พบคุณครั้งแรก คือวันเกิดของฉัน ฉันตัวกลม ๆ สีชมพู อ้วนกลม และวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานกับแม่คุณมองมาที่ฉันด้วยความรัก พลางชมว่า 'โอ้ กลมจังเลย น่ารักจัง!' คุณแวะมาเยี่ยมทุกวัน นำน้ำเย็นและของว่าง ผักแสนอร่อยมาให้...แม่กับฉันรู้สึกซึ้งใจมาก ความเมตตาของคุณ มีค่ามากกว่าทองคำ ฉันใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ภายใต้การดูแล และคุ้มครองของคุณ ฉันอ้วนขึ้นทุกวัน แค่กิน พักผ่อน และเล่น...เช้าตรู่แบบนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน ขณะที่เมฆลอยล่องไปบนท้องฟ้า แม่กับฉันกอดกัน โดยไม่รู้เลยว่า โศกนาฏกรรมกำลังจะเกิดขึ้น!ชายหนุ่มร่างกำยำสองคน แข็งแรงดุจเสือและช้าง บีบร่างเล็ก ๆ ของฉันเข้าไปในกรง แห่งความสยดสยอง แบนราบ! ไม่มีทางหนีได้เลย! โอ้พระเจ้า นี่คือนรกภูมิแห่งอะไรกันฉันร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว และสยดสยอง แม่จ๋า โอ้แม่จ๋า โปรดช่วยฉันด้วย! โอ้ ผู้ดูแล โปรดรีบมาปกป้องฉันด้วย! ช่วยชีวิตฉันด้วย ฉันยังเด็กอยู่เลย!แม่ร้องไห้ออกมาด้วย ความเศร้าโศก น้ำตาแห่งความสิ้นหวังเอ่อล้นดวงตา สวรรค์อันกว้างใหญ่ไพศาล ไม่อาจรองรับความเจ็บปวด ทางอารมณ์อันแสนสาหัสนี้ได้!ผู้ดูแลของฉันหันหน้าหนี มือของเขากำลังนับเงินกองโต อย่างขะมักเขม้น ฉันกลิ้งไปมา อย่างหมดหวังในท้ายรถ ความเจ็บปวดในใจนั้น เจ็บปวดกว่าความทุกข์ทรมาน ทางร่างกายเสียอีก!ชายหนุ่มสองคนพูดหยอกล้อกันว่า "ลูกหมูตัวนี้ต้องอร่อยแน่ ๆ!" พรุ่งนี้เราจะฆ่ามัน เพื่อฉลองการเกิด ของลูกน้อยของภรรยา!’โอ้ ชีวิตนี้ช่างน่าขันเสียจริง จิตวิญญาณของฉันแตกสลาย น้ำตาไหลรินในหัวใจ ดุจดั่งเลือดที่ไหลรินเป็นสายฉันคิดว่าคุณรักฉัน คอยดูแลฉัน จนเติบโต แต่ทั้งหมดนี้เป็นแค่ เรื่องหลอกลวง สำหรับคุณแล้ว มันเป็นแค่การหาผลกำไรเท่านั้น!พรุ่งนี้ร่างกายของฉัน จะถูกสับเป็นชิ้น ๆ เนื้อและกระดูกของฉัน จะทรมานแสนสาหัส เพียงเพื่อให้ผู้คนหัวเราะ อย่างสนุกสนานในงานเลี้ยง และการรวมตัวอันแสนสุขของพวกเขาขอให้ลูก ๆ ของคุณ และลูก ๆ ของ คนอื่น ๆ ทุกคนมีอายุยืนยาว เพื่อให้ ครอบครัวได้อยู่ด้วยกัน ไม่ต้องประสบ ชะตากรรมเดียวกับฉัน…ฉันขอภาวนาให้ทั้งครอบครัว มีชีวิต ที่ดีงาม ได้เกิดเป็นมนุษย์ในหลาย ๆ ชาติ และอย่าได้เกิดใหม่เป็นหมู เพื่อชดใช้กรรมไปชั่วนิรันดร์!อนิจจา ลาก่อนชีวิต... ฉันโหยหาแม่ผู้แสนอ่อนโยน ที่กำลังทุกข์ทรมาน น้ำตาฉันไหลพรั่งพรู... โอ้ แม่จ๋า! แม่จ๋า... แม่จ๋า..."ลองจินตนาการว่าเป็นคุณดูสิ!"ถูกขังอยู่ในลังไม้เล็ก ๆ สกปรก ไม่รู้จะสะกดคำว่า ที่-ว่-า-ง ยังไง จมอยู่ในสิ่งสกปรก ปัสสาวะ และกลิ่นเหม็น ไม่เคยได้สัมผัสแสงแดด หรือสายลมบนผิวเลย! สิ่งเหล่านี้สร้างขึ้นมา เพื่อมนุษย์เท่านั้นหรือ? ไม่สามารถหันไป ทางซ้ายหรือขวา ได้ถูกบังคับ ให้กินยาจนเสียสติ! อากาศร้อนอบอ้าวในตอนเที่ยง หนาวเหน็บในตอนกลางคืน อากาศบริสุทธิ์? มันคืออะไรกันแน่ ในนามแห่งชีวิต? การกอดลูก ๆ? คุณอาจเหยียบพวกเขาเข้าก็ได้! หรือไม่ก็พวกเขาจะตายเพราะความ หนาวเย็นและสุขอนามัยที่เสื่อมโทรม ถ้าพวกเขารอดชีวิต พวกเขาก็จะถูกกินสด ๆ ในช่วงเดือนที่อ่อนนุ่มเช่นนี้! โอ้ พระเจ้าทั้งหลาย!!!ฉันเล่าฝันร้ายของตัวเองให้ฟัง ยังไม่ได้เลย ทั้งมนุษยชาติ จะสนใจเรื่องนี้กันไหม?! ฉันใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัว และทุกข์ทรมานมาตลอดชีวิต เพียงเพื่อความสนุกของพวกเขา = การกัดที่เปื้อนเลือด! รถบรรทุกที่ทนทาน พร้อมขาตั้งกันกระแทก ไม่ว่าจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ จากแขนขาหนึ่งไปอีกแขนขาหนึ่ง หรือถูกแขวนไว้ ด้วยขาข้างเดียวบนเพดาน! และถูกเชือดคออย่างโหดเหี้ยม ราวกับอาชญากรชั้นต่ำ เลือดและไส้ทะลักกระจุย ท่ามกลางเสียงร้องไห้ อ้อนวอน และกรีดร้องอย่างเจ็บปวด! ใครจะทนดู หรือสนุกกับภาพเช่นนี้ได้ พวกเขาทั้งหมดเป็นคนใบ้ หูหนวก และตาบอดหรือ?มนุษย์เราโหดร้าย ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน สูญเสียความรัก และความเมตตาไปหมดแล้ว? พวกเขาเตะ แทง ฟัน และทรมาน โอ้ ความเจ็บปวดนั้นเกินจะทน! ฉันร้องขอความช่วยเหลือ! ... มีใครอยู่ตรงนั้นไหม?!... ทำไมถึงมีแต่เลือด เลือด และเลือดอยู่เต็มไปหมด ภายในกำแพงที่คับแคบ มืดมิด และเต็มไปด้วย ความสยดสยองนี้ ไม่มีใครนอกจากขวานและเงา เงาที่ทรงพลัง ขวานที่คมกริบ ฉันหวาดกลัว ฉันตัวเล็ก สั่นเทา ไร้ทางช่วยเหลือ โอ้! ถ้าคุณไม่รู้ว่า นรกมีจริงหรือไม่ มาดูที่นี่สิ ที่นี่ ที่เดียวเท่านั้น! เพื่อนมนุษย์ที่รัก นี่มันเกิดขึ้นได้อย่างไร? ทำไม ทำไม ทำไมคุณต้องทรมาน และกินฉันด้วย?ลองจินตนาการว่าเป็นคุณดูสิ ลองจินตนาการว่าเขาเป็นสมาชิก ในครอบครัวของคุณดูสิ!”
