รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
รายการในวันนี้ เฉลิมฉลองวันประสูติของ ท่านฮาเซอร์ บาบา ซาวัน ซิงห์ จี มหาราช (มังสวิรัติ) เรามีความยินดีที่จะนำเสนอ ข้อความบางส่วนจากจดหมาย ฉบับที่ 21 จากหนังสือ "อัญมณีทางจิตวิญญาณ" โดยท่านฮาซูร์มหาราช บาบา ซาวาน ซิงห์ จี (มังสวิรัติ) ซึ่งอธิบายว่า ท่านอาจารย์จะแสดงความรัก ในทุกรูปแบบเพื่อช่วยให้ศิษย์ เดินบนเส้นทางแห่งความรอด และการกินเนื้อชาวสัตว์ที่เป็นอันตราย ต่อความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณ จดหมายฉบับที่ 21 "ฉันอยากจะชี้แจงว่า ฉันมีความรักและความห่วงใย ต่อสมาชิกทุกคนในกลุ่ม อย่างเท่าเทียมกัน เหมือนกับที่พ่อรักลูก ๆ ของตน ประการที่สอง ตามคำสอนของอาร์เอส บาปและความบกพร่อง ของจิตวิญญาณนั้น ท่านอาจารย์จะมอง ในแง่มุมเดียวกับ ที่คนซักผ้ามองสิ่งสกปรกบนผ้า เขาใส่ใจในเนื้อผ้า และไม่สนใจสิ่งสกปรกเลยแม้แต่น้อย จุดมุ่งหมายของท่านคือ การทำให้ ผ้าสะอาดด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง ไม่ว่าจะ ด้วยวิธีอ่อนโยน อย่างการใช้สบู่ หรือด้วยวิธีหยาบ ๆ อย่างการตี ผ้ากับแผ่นหินก็ตาม ขึ้นอยู่กับพระประสงค์ของท่าน ในทำนองเดียวกัน อาจารย์มุ่งหมายที่จะปฏิรูป เหล่าสาวกและรักษาพวกเขา จากนิสัยที่ไม่ดีและการกระทำชั่วร้าย เพื่อให้จิตวิญญาณ ส่องประกายในความบริสุทธิ์ เขาเป็นผู้กำหนด ขั้นตอนของชีวิต ในตอนแรก ท่านชี้ให้เห็นความผิดพลาดของเรา ด้วยความอ่อนโยนและด้วยความรัก หากวิธีนี้ล้มเหลว ท่านก็จะใช้วิธีที่อ่อนโยนกว่า และหากวิธีนั้นยังไม่ได้ผลอีก ท่านก็จะ ใช้มาตรการที่รุนแรง โดยสรุป ท่านตั้งใจแน่วแน่ที่จะปฏิรูป เพื่ออธิบายเรื่องนี้ให้ละเอียดมากขึ้น ในตอนแรก อาจารย์พยายาม ชำระล้างเราด้วยคำเทศนาของท่าน หากวิธีนี้ไม่ได้ผล ท่านก็จะ ใช้ความยากจน ความลำบาก และโรคภัยไข้เจ็บเป็นเครื่องชำระล้าง หากสิ่งเหล่านี้ไม่ตอบสนอง ความต้องการ ท่านก็จะประทาน การเกิดใหม่ให้แก่ศิษย์ผู้นั้น ท่านจะไม่ทรงหยุดพักจนกว่า จะนำจิตวิญญาณของศิษย์ของท่าน ไปสู่แหล่งกำเนิด แม้ว่าศิษย์จะละทิ้งท่าน เป็นศัตรูกับท่าน หรือคิดจะทำร้ายท่าน ท่านก็ยังคง ทุ่มเทความพยายามอย่างต่อเนื่อง ฉันได้อ่านรายงานแล้ว พวกท่านไม่ได้โกรธคุณ พวกท่านปรารถนาให้คุณ และคนอื่น ๆ เช่นเดียวกับพวกท่าน เลิกบริโภคอาหารจากสัตว์ และไข่โดยสิ้นเชิง พวกท่านไม่ได้มองคำพูดของคุณ ในแง่ร้าย และคุณก็ไม่ควร มองในแง่ร้ายเช่นกัน เพราะหากเรา ผิดพลาดและมีคนอื่นมาอธิบาย ให้เราฟัง เราก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะโกรธ ในกรณีเช่นนั้น ทางออกเดียวของเรา คือยอมรับความผิดพลาดของเรา และบอกว่านิสัย ทำให้เราทำซ้ำเช่นนั้น การทำผิดแล้วยังใจร้อนนั้น ไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสม พวกเขาควรจะอ่อนโยน และแสดงความรักมากกว่านี้ แต่พวกเขาไม่ใช่ผู้ที่ต้องรับผิดชอบ เรื่องนั้น พวกเขาทุ่มเทเวลา ให้กับการออกกำลังกายมากกว่าคุณ หลีกเลี่ยงอาหารจากสัตว์ และมีระดับความคิดที่สูงกว่า ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ผู้ศรัทธาย่อมกล้าหาญ และแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติ นี่ไม่ใช่ความเย่อหยิ่ง แม้ว่าคนอื่น จะมองเช่นนั้นก็ตาม ผู้ที่ศรัทธาอย่างแรงกล้าเช่นนี้ ปรารถนาให้ทุกคน ปฏิบัติตามแบบอย่างของเขา แต่นี่ไม่ใช่ขั้น ของความสมบูรณ์แบบ เมื่อจิตวิญญาณก้าวหน้าขึ้น ก็จะอ่อนโยนและสงบลง ดังนั้น เมื่อพวกเขา ก้าวขึ้นไปสูงขึ้น พวกเขาก็จะสงบ และอดทนมากขึ้น สิ่งที่พวกเขาทำนั้น ถูกต้องในแง่หนึ่ง และยิ่งไปกว่านั้น ฉันไม่คิดว่า คุณจะต้อง ถูกตำหนิมากนักในเรื่องนี้ เพราะคุณอยู่ห่างไกล จากกลุ่มของเรา ไม่รู้กฎของคณะภราดรภาพ อ่านเพียงแต่ ‘คำเทศนา’ และไม่ทราบถึง ความบริสุทธิ์ของสมาคม เมื่อคุณได้รับความรู้และพัฒนา การปฏิบัติทางจิตวิญญาณ คุณจะไม่รู้สึกรำคาญ แม้กระทั่ง คนยี่สิบคนมากล่าวโทษคุณ หัวใจที่เปี่ยมด้วยความรัก ไม่อาจกักเก็บความโกรธไว้ได้ หัวใจของคุณ ยังไม่เต็มเปี่ยมด้วยความรัก ดังนั้น จงพยายามจัดสรรเวลา ในแต่ละวันให้มากขึ้น เพื่อฝึกฝนด้านจิตวิญญาณ อาจารย์จะค่อย ๆ ประทาน ทุกสิ่งให้แก่คุณ คุณเขียนแบบนั้น ซึ่งมีความคิดเห็นเดียวกัน ข้อร้องเรียนของเธอ ก็เหมือนกับของคุณ [...] มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าพึงพอใจ สำหรับเธอเช่นเดียวกับคุณ ข้อผิดพลาดนี้อยู่ในตัวพวกคุณทุกคน ฉันคิดว่าคุณควรแก้ไขข้อผิดพลาด ของคุณ เพราะคุณนั่นแหละ ที่เป็นต้นเหตุในเรื่องนี้ เขาละทิ้งหลักการของตนเอง คุณแค่ทำตามแบบอย่างของเขา เท่านั้นเอง ถ้าหากเขาปฏิบัติ ตามหลักการของตน คุณก็จะได้รับประโยชน์ จากตัวอย่างของเขา ให้เรื่องที่ผ่านมาแล้วผ่านไป แต่ฉันต้องชี้ให้เห็นว่า อาหารจากสัตว์ แม้เพียงเศษเล็กเศษน้อย ก็เป็นอันตราย ต่อความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณ แล้วเรื่องการกิน? ผู้ที่ช่วยในการฆ่า ก็มีความผิดเช่นกัน คุณบอกว่าการกินไข่ไม่ได้แย่ เท่ากับการทำให้หัวใจแตกสลาย ทั้งคู่ล้วนแย่ แต่หัวใจที่แตกสลาย สามารถเยียวยาได้ด้วยความรัก อย่างไรก็ตาม สัตว์ที่ถูกฆ่าตายแล้ว ไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้ [...] ฉันบอกคุณแล้วว่า การท่องพระนาม ศักดิ์สิทธิ์ซ้ำ ๆ นั้น ไม่ควรทำ เพื่อบรรลุเป้าหมายทางโลก นี่ไม่ได้หมายความ อย่างที่คุณเข้าใจ หมายความว่าความก้าวหน้า ทางจิตวิญญาณเป็นเป้าหมายสูงสุด และความพยายามทั้งหมดของเรา ควรมีเป้าหมายไปสู่จุดนั้น ถ้าเรายอมเสียสละทั้งโลกเพื่อสิ่งนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องมากเกินไป ดังนั้น การเบี่ยงเบนพลังงานของเรา จากเป้าหมายสูงสุดนี้ ไปสู่สิ่งต่าง ๆ ในโลก จึงไม่เหมาะสม เมื่อเราขอสิ่งต่าง ๆ ทางโลกจากพระเจ้า เราก็จะได้รับสิ่งเหล่านั้น แต่ความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณ ของเรา ก็จะถูกขัดขวาง หากเราทุ่มเทพลังงาน ไปกับการพัฒนาทางจิตวิญญาณ เราก็จะได้รับ ประโยชน์มากกว่านี้ บรรดานักบุญผู้ประเสริฐที่สุด จะไม่ขอสิ่งใด ที่เสื่อมสลายได้"
