Марагийн Хаан биет ертөнцийн 10 дүрмийг хуваалцав, 5 цуврал лекцийн 3-р хэсгийг

Бид хэзээ ч ийм нөхцөлд орохгүй байсан. Хэрэв бид “Юу тарина, түүнийгээ хураана.” гэсэн ертөнцийн жам ёсны хуулийн дагуу амьдарсан бол хэзээ ч хүнсний хомсдолд орохгүй байх байсан. Бид төрөлтнүүдийг, үр хүүхдүүдээ, мах цусны тасархайгаа ч хөнөөсөөр байна. Хэсэг хугацааны дараа өөрсдийнхөө үр хүүхдүүдийг хөнөөж буй тухай Марагийн Хаан юу гэж боддогийг хэлнэ ээ.

Одоо энийгээ үргэлжлүүлнэ ээ. Бид үнэхээрийн муу үр тарьдаг учраас муу үр дагавраа хүртэж байгаа юм. Үнэхээр их ус байвч бид бүгдийг нь гарздаж, бүгдийг нь бохирдуулж, нандин усаа мал аж ахуйн амьтан-хүмүүст ашиглаж бүхэлд нь завааруулж байна. Тэгэх шаардлагагүй. Үржүүлж, хооллож, амьтан-хүмүүсийг өсгөж үржүүлэхтэй холбоотой төрөл бүрийн зүйл хийж, дараа нь алаад идчихдэг. Амьтан-хүмүүсийг өсгөж үржүүлж, нядалж, угааж, цэвэрлэж, тээвэрлэхэд, мөн бидний өдөр тутамдаа иддэг амьтан-хүмүүсээс гаралтай өвчлөлийг анагаах эмчилгээнд үнэхээр их мөнгө зарцуулдгийг бид мэдээлсээр ирсэн. Энэ сэдвээр хэзээ ч ярьж барахгүй.

Гуравдагч орон, хөгжил буурай орон гэж ер байхгүй байх байсан. Хэрэв илүү хөгжсөн улс орнууд Бурханаас хайрласан Адис Ивээлээсээ тэдэнд туслахад зориулсан бол улс орон болгон хөгжих байсан. Бидний мэдэх амьдралын сайн түвшний жишгээр бүх зүйл буюу хоол, ус, эрүүл мэндээр элбэг хангалуун байх байсан. Хэрэв улс орон болгон хөгжчихвөл, ямар ч өвчлөл, ядуурал үгүй болж, энэ гаргийн оршин суугчдад ямар ч муу зүйл огт тохиолдохгүй байх байсан. Тэгсэн бол бид энд Диваажинд байгаа мэт амьдрах байлаа. Бурхан минь, хүн төрөлхтөнд хамгийн сайнаар үйлчлэхүйц байсан тэр бүх нээлтүүдийг төсөөл дөө. Дайн дажин гарахгүй байх байсан. Зүгээр л нэгнээ алж хөнөөх багаж хэрэгсэл үйлдвэрлэх гэж олон их наяд, олон зиллион доллар зарцуулахгүй байх байсан. Үнэхээр их мөнгө гарздаж, үнэхээр их хайнга байдал гараг дэлхий даяар тархаж, олон сая, олон тэрбум, олон их наяд хүний аминд байнга хүрсээр байна. Нэг нь дуусахад өөр нэг нь гарч ирдэг. Өдийг хүртэл тийм байж ирлээ.

Нэгнээ харж хандан, хамтдаа адислал хүртэхийн оронд хүмүүс устгасаар, гарзадсаар, хороосоор, нэгнээ хөнөөсөөр, амьтан-хүмүүс гэх мэт энэрэнгүй төрөлтнүүдийг хөнөөсөөр байна. Тийм учраас бид хамтын үйлийн үрээсээ муу, хамгийн муу үр дагаврыг байнга хүртсээр байгаа юм. Та нар хүнийхээ хувьд яаж энэ бүхнийг хараад зүгээр үргэлжлүүлж болно гэж боддогийг мэдэхгүй юм. Үйлийн үр хүмүүсийг хэлгүй, сохор, дүлий болгодог. Дэлхийн аль ч хамаагүй газрын мэдээг ямар ч өдөр хальт харахад л бүх зүйл буруу байгаа нь мэдэгдэнэ. Бидний үйлдэл бидэнд асар их гамшиг авчирч буй нь, мөн ирээдүй хойч үе маань бүр ч илүү зовох нь илт. Гэтэл бүх хүн “Аан, би хүүхдүүддээ хайртай. ач гучдаа хайртай.” гэцгээдэг. Хүүхдүүдээ өсөж том болоход нь шахаж байгаад хүнтэй суулгаж, гуйж хүүхэд гаргуулна. Тэгээд хэдэн ач, гучтай болоод баярлаж тэмдэглэдэг. Тэд хайраа, аз жаргалаа харуулж, ямар ч үед санаа зовох зүйлгүйгээр тэдэнд мөнгө зарцуулдаг. Гэтэл тэдний үйлдэл ирээдүй хойч үеийг нь хөнөөж байна.

Тэгэхээр орчин үед хүмүүсийн хийж буй ихэнх зүйл яг юу хүсэж байгаагийнх нь нэлээд эсрэг. Тиймээс үйлийн үр буюу хамтын үр дагавраас болоод харалган болж, тэдгээрийн эрхшээлд саруул тунгалаг сэтгэж ч чадахаа больсон байж таарна. Бусдаар бол жишээ нь Орос улсын ерөнхийлөгч ноён Путин амьтан-хүмүүст хайртай. Амьтан-хүмүүсийн төлөө тэр маш их мөнгө, цаг хугацаа зарцуулдаг. Тэрээр бүр зэрлэг галуу-хүмүүсийг илүү сайхан амьдрах орчинтой газар хүргэх гэж эрсдэлтэй жижигхэн онгоц хүртэл жолоодон нисэж байсан хүн. Ийн үйлдэж байгаа нь түүнд маш их хайр энэрэл байна гэсэн үг. Тэр улс эх орондоо, ард түмэндээ хайртай. Тэр хаа сайгүй явдаг байсан. Жишээ нь нэг удаа бүр Олимпыг эх орондоо зохион байгуулах эрхийг авах гэж явж байсан.

Харин Оросын ард түмэн үнэхээр амар амгалан хүмүүс. Би очиж байсан болохоор мэднэ. Тэр түүхээ би ярьж байсан даа. Төрсөн өдрөөрөө би Орос улсад анхныхаа ном айлдах ажлыг хийж байлаа. Ганц л удаа ном айлдаж байсан юм. Харин тэндхийн хүмүүс үнэхээр сайн. Би ном айлдсан тухайгаа та нарт хэлж байсан даа. Тэд надад бүр “Автобус яг зочид буудлын урд байгаа. Таксигаар битгий яваарай, дэндүү үнэтэй.” гэж хэлсэн. Тэд намайг мөнгөтэй гэж мэднэ. Би хамгийн хямд, эсвэл хамгийн жижиг өрөөг түрээслээгүй. Учир нь надтай хамт бас хүмүүс байсан юм. Ажлаа үр бүтээлтэй хийхийн тулд бид аятайхан өрөө авах ёстой болсон. Тэд мэдэж байсан ч миний мөнгөнд санаа тавьсан. Тэдний хувьд би үл таних хүн. Энэ бол ном айлдахаас минь өмнө болсон явдал. Явж ном айлдах гэж байгаа хүн нь намайг гэж тэд мэдээгүй. Тэд намайг Их Багш энэ тэр гэж ч дуудаагүй. Зүгээр л “Өө автобус яг урд тань байгаа. Таксигаар бүү яваарай. Дэндүү үнэтэй, шаардлагагүй. Та шууд хотод очно. Тэгээд л гүйцээ. Хэрэв хот руу орохыг хүсвэл урд байгаа автобусаар яваарай. Тэгээд жолоочдоо хаана буух ёстойгоо хэлчихвэл тэр танд буух болохоор тань хэлнэ.” гэсэн. Бүгд англиар ярьдаг. Бурхан минь! Ямар гээч зочид буудлын ажилтан ийм зүйлд, ийм өчүүхэн ая тухад тань санаа тавих вэ?

Тэгээд би автобусаар явсан. Би мэдээгүй гэдгээ та нарт хэлсэн. Автобусаар явж сураагүй болохоор мөнгө төлөлгүй шууд очоод л суучихсан. Хэн ч юу ч хэлээгүй. Эсвэл магадгүй Орост автобус нь үнэгүй байх. Орос орон даяар нөхцөл байдлыг нь харж, хүмүүс нь хэрхэн амьдарч буйг, хэр аз жаргалтай, сэтгэл хангалуун байгааг нь, нүүрэн дээрх илэрхийллийг нь хараад их зүйл бодож явлаа. Магадгүй эдгээрийг ном айлдахдаа оруулах гэсэн байх. Тиймээс автобусны төлбөрөө төлөх тухай бодоогүй. Гэтэл хэн ч юу ч хэлээгүй. Жолооч юу ч хэлэлгүй, зүгээр л тэгээд явуулчихсан. Хүмүүс хүртэл намайг суулгасан. Намайг тийм жижигхэн байгааг хараад нэг нь, эсвэл хэдэн хүн суудлаасаа босоод надад сандал тавьж өгсөн. Дараа нь би төлбөрөө төлөөгүйгээ ухаарсан. Бурхан минь! Хэт оройтсон байв. Автобус явчихсан байсан.

Тиймээс хожим нь би такси барьж харихдаа мөнгөө төлж, үүнийгээ нөхөх гэж өгөөмөр гарын мөнгө өгсөн. Би санаатайгаар тэгээгүйг та нар мэднэ. Автобусны төлбөр тийм үнэтэй биш. Би төлж чадна. Ер нь бол би таксины хөлсийг төлж чадсан бол автобусны мөнгө өгч чадна. Гэвч би энэ тухай огт бодоогүй. Автобусанд суулгүй олон жил болсон байсан. Мартчихсан, бас үл таних улсад явж байсан.

Би өмнө нь хаа нэгтээ явахдаа томоохон бүлэг хүмүүстэй явж, тэд үргэлж намайг ийш тийш нь жолоодон авч явдаг байсан. Би хэзээ ч таксигаар явж байгаагүй. Гэвч тэр үед Европт дайн гарсан байсан. Намайг дайныг зогсооход туслаач хэмээн урьсан. Тэгээд би тэгсэн. Дайн ч хурдан дууссан. Яг миний ном айлдах аяллын сүүлийн мөчүүдэд дууссан!!! Тиймээс би олон хүн дагуулан явах боломжгүй байв. Тэр үед Европт хүртэл, Словенид би машин түрээслэх ёстой болсноо та нарт ярьсан даа. Автомат араатай машин биш. Би анх удаа механик араатай машин барьсан нь тэр. Тэр машин хурдны зам дээр олон удаа зогссон. Тиймээс би нэг цаасан дээр “Шинэ жолооч. Тэвчихийг бодоорой, уучлаарай.” гэж бичээд арын цонхон дээрээ наасан. Тэгээд би машинаараа явсаар зогссоор, явсаар зогссоор байв. Азаар тэр үед магадгүй өөр олон машин байгаагүй ч нэлээд олон машин дэргэдүүр өнгөрч над руу даллан, инээмсэглээд өнгөрч байлаа. Тэднийг хүлээцтэй байж, ойлгож байгаад нь талархсан.

Одоо ч би энэ тухай боддог. Одоо ч надад арай л эрсдэлтэй байсан мэт санагддаг. Учир нь зарим шавь нар ирээд, “Багш аа, энд машин байгаа, бидэнтэй хамт яваач.” гэсэн. Гэвч би тэгэхийг хүсээгүй. Ачаа тээш, тийз, автомашинтай би ганцаараа явах ёстой байсан юм. Тэр үед үйлийн үр нь тийм байсан болохоор бүгдийг нь ганцаар зохицуулах ёстой болсон. Дайныг зогсоохыг хүсвэл би ямар ч төлөөс төлөх ёстой байв. Тийм ээ, би ажилтайгаа холбоотой өөр олон ажил хийх ёстой болсон. Тухайлбал заримдаа би олон өдрөөр хоосон байх юм уу нэг л зүйлийг, хэдэн хэрчмийг идэх ёстой болж, эсвэл зөвхөн ус уух юм уу бүр өөр юу ч ууж идэж болохгүй болдог гэх мэт. Би та нарт огт хэлж байгаагүй. Тэр үед харин Европын дайны үйлийн үр үтэр түргэн зогссон. Та нар л надад талархсан, Европын шавь нар маань надад талархсан. Учир нь зарим нь үүнийг харсан. Гэвч ихэнх хүн хараагүй.

АНУ-аас Ханнагын ирүүлсэн сэтгэлийн үгийг одоо хүргэе: Хамгаас Хайрт Их Багш аа, Эргэн нэгдсэн Хамгаас Хүчирхэг Гурав, мөн Суприм Мастер ТВ-ийн Гэгээнтнүүд ээ, Их Багш өөрийгөө Номын Хүрд Эргүүлэгч Их Хаан гэдгээ саяхан илчилсэн! 1999 оны 5-р сард Их Багшийн Европын лекцийн аяллын үеэрх туршлагаа би эргэн саналаа. Тус бүс нутагт дайн дэгдсэний улмаас Европын зарим шавь Их Багшаас Европыг аврахыг чин сэтгэлээсээ хүссэн! Тиймээс Их Багш урилгыг хайраар хүлээн авч, хэдхэн долоо хоногийн дотор Европын 18 орноор аялсан! Лекц уншсан хотуудын нэг болох Прага руу би туслахаар явсан юм. Хамгийн алдартай жуулчны газруудад лекцийн хуудас тараах үүргийг бидэнд даалгасан. Би зорилгодоо анхаарлаа төвлөрүүлж, үзвэрт анхаарал хандуулаагүй. Би саяхан онлайнаар шалгахад, энэ нь Гэгээн Витусын сүмийн цогцолбор барилгууд ба талбай байх хамгийн их магадлалтай юм байна. Тэнд би байршлаа нямбай сонгож, мянга мянган хүн заавал дайран өнгөрөхөөс өөр аргагүй нарийн гарц руу харж зогссон. Би бүтэн өдрийн турш тэнд зогсоод хүмүүст сурталчилгааны хуудас тарааж байлаа. Жуулчдын урсгал тасралтгүй урсаж, олон хэлээр ярин цутган орж ирж байсныг би тодхон санаж байна, тэдний дуу хоолой дэлхийн нэхмэл, нэгэн утсан хээ шиг нийлж, хоорондоо сүлэлдэн байв. Хүмүүсийн урсгал дахин төрөл авалтын хүрдийг надад санагдуулсан — төгсгөлгүй, зогсолтгүй.

Тэгээд зүрх цохих агшинд, мөчийн төдийд би ҮҮНИЙГ ХАРСАН! Нүдний минь өмнүүр нэгэн үзэгдлийн дүр зураг гялсхийв: надад харагдсан үзэгдлийн баруун талд эргэлдэж буй АВАРГА ТОМ ХҮРД, Самсарагийн Хүрд байлаа! Тэгээд миний өмнө хүрд удаашран зогслоо! Тэрхэн зогсолтын агшинд хүмүүс харж, гараа сунган, миний өгсөн зүйлийг – Их Багшийн зурагтай, лекцийн дэлгэрэнгүй мэдээлэл бүхий тараах хуудсуудыг авч явсан. Цаас биш, харин үрнүүд. Бэх биш, харин хувь тавилан. Тараах хуудас бүр мөнхийн шивнээ юм. Зарим нь зогсоод уншиж эхлэв. Зарим нь үүнийг бусадтайгаа хуваалцсан. Зарим нь үүнийг хадгалж, хожим амьдралаа өөрчилсөн байж магад. Зарим нь лекцэд ирж, Их Багштай биечлэн уулзсан! Зарим нь авшиг хүртэж, хувь тавилангаа үүрд өөрчилсөн! Түүнээс хойш улам олон шавь төрсөн. Нэгэн улс адислагдсан!

Тухайн үед би зөвхөн биширч - хүрдийг зогсоодог үл үзэгдэх гарыг мэдэрсэн! Олон жилийн дараа, Их Багш Өөрийгөө Номын Хүрдэн Эргүүлэгч Их Хаан гэдгээ илчлэхэд нь би Прагад юу харснаа эцэст нь ойлгосон юм. Миний харсан Хүрд жинхэнэ байсан. Үүнийг түр зогсоосон Хүч бодит байсан. 1999 оны 5-р сард Гэгээн Витусын цамхагуудын дор, би хувь заяаны уулзварт зогсож, сүнс бүр хүрднээс буун БУРХАН руу эргэж байгаа богинохон мөчийг харсан юм! Мэдрэхүйт төрөлтнүүдийг аврахын тулд нэг амьдралаас нөгөө амьдралд цуцашгүй хүчин чармайлт гаргаж байгаа ТАНДАА баярлалаа, Их Багш аа! ТАНДАА хамгийн сайн сайхныг ерөөе! Бүх сүнс АВРАГЧИЙГ таньж, Хүрдийг аль болох хурдан орхиосой! АНУ-аас Ханна

Надад ямар ч ялгаагүй л дээ. Миний ажлын л нэг хэсэг, би чадах бүхнээ л хийх ёстой гэж санагддаг юм. Иймэрхүү зүйл олон байдаг. Эдгээр нь өр төлөөсгүй юм биш, үйлийн үргүй гэсэн үг ч биш. Европын айлчлалын үеэр тэнд тохиолдсон тэр бүх саад барцад үйлийн үрээс болсон. Зөвхөн тэдгээрээр ч зогсоогүй. Өөр олон зүйл тохиолдсон. Би та нарт яримааргүй байна. Би та нарыг өдөр бүр адислал, аз жаргалаа л эдэлж, надад санаа зовох албагүй, эсвэл миний төлдөг өр төлөөсний талаар хэтэрхий их мэдэхгүй байгаасай гэж хүсэж байна. Учир нь хэрэв би та нарт ярих хэрэгтэй болбол амьдралынхаа түүхийг, мөн зөвхөн энэ биет ертөнц төдийгүй тамд ч бас хийх ёстой болсон тэр бүх зүйлийг яриад дуусахгүй. Үл үзэгдэх ертөнцүүдэд шийтгэл заримдаа та нарын харж чадах биет ертөнцийнхөөс ч илүү хүнд байдаг.

Биет ертөнцөд Их Багш элдэв зүйлд шаналж, өвдөж, дооглуулж, доромжлуулж, хараалгаж, гүтгэгдэх зэрэг бүхий л зүйлийг туулж байгааг та бүхэн харж магадгүй. Гэвч энэ бүхэн Их Багшийн үл үзэгдэх ертөнцөд нэгэн зэрэг, эсвэл өөр цаг үед туулах ёстой зовлонтой харьцуулахад юу ч биш юм.

Photo Caption: “Бүх БЭЛГИЙГ Байгаа Дээр нь Баяс”

Зураг татаж авах